|
Er wordt door iedereen veel verzameld.
Wat verzamel jij?
Zijn het boeken, films, postzegels, spelletjes?
Hoeveel heb je ervan en hoeveel kan er nog bij?
Ik verzamelde graag woorden en zinnen
uit de Nederlandse taal.
Ik wilde me goed en correct kunnen uitdrukken.
Ik las mijn woordenboek, of gewoon een verhaal.
Mijn verzamelmanie is gelukkig over.
Ik ben ervan genezen.
Ik begon me af te vragen: wat is een verzameling
nou waard als het niet iets persoonlijks zou wezen?
Nu zit ik opgescheept met mijn verzameling.
Een incomplete welteverstaan.
Ik vind het zonde om haar zomaar weg te gooien.
Ze is geen geld waard, dus ik bied je haar gratis aan.
Dit is wat ik tot nu toe verzameld heb:
woorden en zinnen uiteraard;
woorden voor dagelijks taalgebruik zoals pronomina,
verba, preposities en conjuncties heb ik bewaard.
Ook heb ik natuurlijk substantieven en adjectieven.
Sommigen zijn zeer interessant.
Wat dacht je van "smerig, achterbaks kutwijf",
"lelijk, schurftig hoerejonk" of iets in die trant?
Mocht je eens met een mond vol tanden staan,
ik heb voor je kant en klare zinnen.
Gezegdes, spreuken, openingszinnen, desnoods
clichés - zodat je iets hebt om mee te beginnen.
Het leukst aan mijn verzameling is de mogelijkheid
om je eigen zinnen te maken.
Het geeft werkelijk voldoening als je met een eigen-
gemaakte, onovertroffen uitspraak harten kunt raken.
Ga echter wijzer met mijn verzameling om dan ik.
Blijf bewust van wat je zegt.
Een zin waaruit vooroordelen, racisme, aantijgingen, grootspraak en / of verwensingen blijkt, is zo gezegd. Hoe ouder ik wordt, hoe kunstmatiger taal lijkt.
Net zoals in dit gedicht.
Ik heb het gehad met dweperij en verbale oorlogvoering.
Het afstaan van mijn verzameling voelt aan als een plicht.
|
