BOEKENWEEKBLOG: SUSAN GAAT HET LAND IN
Susan Smit blogt exclusief voor NightWriters dagelijks over haar ervaringen tijdens de Boekenweek. Vandaag: interviews.
Boekenweek betekent voor een schrijver optreden in theaterzaaltjes, bibliotheken en boekhandels. ‘Het land in’, heet dat. Geen schrijver die deze week iets van serieuze proporties op papier krijgt.
Ik priegel een beetje aan mijn column voor tijdschrift BOEK en stap aan het einde van de dag in de trein naar Den Bosch. Vanavond word ik verwacht in de openbare bibliotheek van Vlijmen. Krant van vandaag op mijn schoot, wrap van de AH to go in mijn tas, I-podje in mijn oren – een mens kan het slechter treffen.
Doorgaans zijn het vrouwen die je opwachten op het station. Je loopt van het perron af en daar staat een vrouw van een jaar of vijfenveertig met een artistieke bril met rood montuur op, gekleed in eigentijdse doch comfortabele kleding en een kek kleurtje in het korte kapsel. Haar moet je hebben. Je loopt dichterbij, vangt haar zoekende blik, glimlacht en schudt elkaar de hand. Bibliotheek/boekhandel/theatermensen zijn altijd aardig. Altijd. Ze houden van rode wijn, lezen boeken, hebben schoolgaande kinderen en vinden het leuk dat je komt.
Vanavond staat er een meneer op mij te wachten. ‘Ik heb u ook gereden naar de bibliotheek van Drunen vier jaar geleden,’ zegt hij. ‘Dat zou kunen,’ grap ik. Jan Tromp van de Volkskrant zal me interviewen over Vloed. In de koffiekamer, terwijl het publiek binnenstroomt, hoor ik hem uit over de reeks geheime interviews met prins Bernhard die hij samen met Pieter Broertjes deed. ‘Ik zal nooit vergeten hoe Bernhard zei: “Maar ik heb nóg een buitenechtelijke dochter, wist u dat niet?”. Vond Tromp dat de interviews goed werden nagespeeld in de televisieserie ‘Schavuit van Oranje’? Dat heeft hij niet gezien, om twee redenen: hij had geen tijd en ‘bovendien hoorde ik dat ik werd gespeeld door een lelijke kale vent’.
Het wordt een amusant interview. Met pretoogjes achter zijn ronde bril zit hij me te stangen over mijn modellenverleden, het ‘wonen in mijn verhalen in plaats van in de werkelijkheid’ en mijn adoratie voor Sándor Márai. ‘Je bent een klassieke romantica,’ zegt hij.
Dat zou wel eens kunnen kloppen.
